Kardeş kıskançlığı neden ortaya çıkar?
Yeni bir kardeşin gelmesi ya da yaşları birbirine yakın çocukların aynı evde büyümesi, kıskançlığı oldukça yaygın bir durum haline getirir. Eryaman’da yaşayan birçok aile de benzer sahneleri görür: büyük çocuk birden bebeksi davranmaya başlar, oyuncak paylaşımı kavgaya döner, anne babanın dikkati için yarış başlar. Bu davranışların arkasında çoğu zaman “Beni hâlâ seviyorlar mı?” sorusu vardır. Çocuk bunu kelimelerle ifade edemediği için huysuzluk, inatlaşma, geriye dönüş ya da kardeşe yönelik sert hareketlerle gösterir.
Evde dengeyi kurmaya yardımcı olan yaklaşımlar
Dengeyi sağlamanın temeli, her çocuğa eşit değil ihtiyacına uygun ilgi göstermektir. Her çocukla gün içinde kısa da olsa yalnızca ona ayrılmış bir zaman geçirmek, “Sen benim için değerlisin” mesajını güçlendirir. Çocuğu kardeşiyle kıyaslamamak, “ağabeysin, anlayışlı olmalısın” gibi cümlelerle sorumluluk yüklememek de önemlidir.
Kıskançlık duygusunu yasaklamak yerine adlandırmak işe yarar. “Kardeşin kucağımdayken üzüldüğünü görüyorum” demek, çocuğun duygusunun kabul edildiğini gösterir. Kavgalarda hemen hakem olmak yerine çocukların kendi çözümlerini denemesine fırsat verilebilir; ancak fiziksel zarar söz konusuysa net bir sınır konmalıdır.
Uygun bir başlangıç için Eryaman pedagog hakkında okuyabilirsiniz.
Davranışlar uzun süre devam ediyor, çocuğun uykusunu, okul hayatını ya da aile içi huzuru belirgin şekilde etkiliyorsa bir pedagogla görüşmek faydalı olabilir. Değerlendirme, çocuğun yaşına ve ailenin dinamiklerine göre uzman tarafından yapılır.
Görüşme öncesi bilgi almak için pedagog Eryaman sayfamız yol gösterebilir.
Benzer bir konu için: Çocuklarda Öfke Nöbetleri ve Sınır Koymanın Yolları